إِلى فِرْعَوْنَ وَ قَوْمِهِ ) نحل آيهء 13 بعض مفسرين گفتند اگر فرموده بود الكبر بلفظ جمع شامل جميع آيات شود جايز بود و از اين جهت حمل كردند بر دلالت كه در ميان دلالات اين دلالت كبرى است بلفظ مفرد اداء فرموده لكن اين اشتباه است زيرا كلمهء . ( لِنُرِيَكَ مِنْ آياتِنَا الْكُبْرى ) من تبعيضيه يعنى در ميانه آيات و معجزات كه انبياء داشتند و اقامه ميكردند آياتى كه بموسى عنايت فرموديم هر كدام از آنها و هر يك از آنها آية كبرى است و اين جمله براى اطمينان قلب حضرت موسى كه فقط معجزه تو براى دعوت فرعون و فرعونيان اين دو آية نيست كه عصا باشد و يد بيضاء بلكه معجزات محيّر العقول ديگرى هم به تو عنايت ميكنيم كه بر آنها غالب شوى و آنها هلاك شوند و بنى اسرائيل از چنگال آنها نجات پيدا كنند و مساكن و اموال آنها را تصاحب كنند و سلطنت و دولت و مكنت به آنها عطا شود . [ سوره طه ( 20 ) : آيه 24 ] اذْهَبْ إِلى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى ( 24 ) برو بسوى فرعون محققا او طغيان و سركشى كرده بعد از آنكه خداوند به حضرت موسى مقام نبوّت و رسالت عنايت فرمود و اين دو معجزه بزرگ را به او عطا نمود مأموريت داد به او برود مصر براى دعوت فرعون فرمود : ( اذْهَبْ إِلى فِرْعَوْنَ ) پس از آن بيان سر اين ارسال را بيان ميفرمايد و حكمت آن را به اينكه . ( إِنَّهُ طَغى ) طغيان تجاوز از حدّ است زيرا در معاصى و كفر و شرك و اخلاق رذيله مثل كبر و تجبر و عجب هر كدام مراتب زيادى دارد مرتبه اعلاى آن طغيان است و فرعون در شرك و كفر بجايى رسيد كه گفت ( أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى ) و گفت ( ما عَلِمْتُ لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرِي ) و بموسى گفت ( لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلهَاً غَيْرِي لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ ) شعراء آيهء 28 و در ظلم كارش بجايى رسيد كه از بنى اسرائيل چه مقدار ابناء آنها را سر بريد و زنهاى آنها را به كنيزى گرفت و مردان آنها